ΙΣΤΟΡΙΑ

master

Τρεις βιομηχανίες οι οποίες σημάδεψαν την παραγωγική διαδικασία στην χώρα μας κατέχοντας την πρώτη θέση ενώ οι Εκτυπώσεις Αντωνίου συνεχίζουν από την Α’ ΒΙΠΕ να είναι LEADER στο χώρο των εκτυπώσεων.

Στην Περιοχή Παλαιών μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο δημιουργήθηκε η πρώτη Βιομηχανική Περιοχή με εργοστάσια θρύλους Παπαγεωργίου-Τσαλαπάτα-Μύλοι Λούλη κ.α.

Μια ζωντάνια, μια δημιουργικότητα έδινε εκρηκτικό παλμό, ιδιαίτερα στο χώρο που βρισκόμαστε τώρα με 2.000 εργαζόμενους στον Παπαγεωργίου, και πιο μετά το Γερμανικό με 800 εργαζόμενους.

Δεν είναι τυχαίο ότι στο Βόλο ιδρύθηκε το Πρώτο εργατικό Κέντρο στην Ελλάδα.

Μια δημιουργική Ελλάδα χωρίς βοήθεια χωρίς πακέτα Β, Γ, & Ντελόρ.

Την μεγαλύτερη συμβολή είχαν οι εργαζόμενοι με την σκληρή δουλειά χωρίς αυτοματισμούς και computer κατόρθωσαν και κρατούσαν ζωντανές αυτές τις Βιομηχανίες και γι’ αυτό το λόγο σήμερα οργανώσαμε αυτή την εκδήλωση για να τους τιμήσουμε.

Βεβαίως δεν ξεχνούμε και τους μπροστάρηδες επιχειρηματίες δημιουργούς, που χωρίς αυτούς δεν θα υπήρχε τίποτα. Ο πρώτος από αυτούς ήταν ο Παπαγεωργίου, Θρυλική Φυσιογνωμία με τεράστιες δωρεές και μέχρι σήμερα δεν βρέθηκε ένα σοκάκι δρομάκι να πάρει το όνομά του. Ο Δεύτερος ήταν ο Γερμανός Mathias Brungsberg, πρωτοπόρος για το ένδυμα στην Ελλάδα. Επέλεξε την Ελλάδα μεταξύ των χωρών που είχαν χαμηλό ημερομίσθιο για την Ευστροφία,  την Πρωτοβουλία και την Παραγωγικότητα των Ελλήνων εργαζομένων. Το δε Βόλο από άλλες περιοχές της Ελλάδας για τις ομορφιές του και την Σκιάθο στην οποία κάθε καλοκαίρι έκανε διακοπές.

Ο τρίτος ήταν ο Γιώργος Αντωνίου ο οποίος ήταν χαμηλών τόνων αλλά μία ήρεμη επιβλητικότητα και δημιουργική φαντασία η οποία προέρχονταν από την επί πολλά χρόνια ενασχόλησή του με την χαρακτική στην λιθογραφία και ο οποίος είχε προβλέψει τις εξελίξεις της λιθογραφίας στην εκτύπωση με οπτικές ίνες και με παρότρυνε στις νέες επενδύσεις.

Για την θύμηση  αυτών όλων των ανθρώπων αποφασίσαμε το κτίριο Ε να το ονομάσουμε ΚΤΙΡΙΟ «ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ», το κτίριο Δ «κτίριο Mathias Brungsberg» και το κτίριο Γ «κτίριο Γιώργου Αντωνίου». Προς τιμών όλων των εργαζομένων θα κατασκευάσουμε μνημείο στην Είσοδο του χώρου και μαζί το φωτογραφικό αρχείο θα θυμίζουμε στους νεώτερους ότι εδώ ήταν η Δημιουργική Ελλάδα του περασμένου αιώνα.

Υπάρχει όμως και το σήμερα που συνεχίζει αυτή η παράδοση από τους οικοδόμους, εργολάβου ς και εργαζόμενους. Ακόμη τρίβει τα μάτια της η Παγκόσμια Κοινή Γνώμη και αναρωτιέται πως τα καταφέραμε στους Ολυμπιακούς. Τους απαντούμε ότι οι Έλληνες έχουν φιλότιμο. Χωρίς αυτό το φιλότιμο και την υψηλή εργατικότητα ΔΕΝ θα καταφέρναμε μέσα σε 12 μήνες να κατασκευάσουμε 30.000 τ.μ. με αναπαλαίωση διατηρητέων κτιρίων.

Ένας χρόνος σκληρής δουλειάς απ’ όλους χωρίς Σαββατοκύριακα για να επιτευχθεί ο στόχος. Με την βοήθεια του Θεού το έργο ολοκληρώθηκε χωρίς κανένα εργατικό ατύχημα και αυτό είναι το μεγαλύτερο επίτευγμα. Με έναν κορυφαίο επικεφαλής μελετητή και επιβλέποντα μηχανικό τον Νίκο Χατζηνικολάου και δύο νεότερους τον Σπύρο τον Μάνη και τον Αλέξη Νιζάμη παλέψαμε, καθοδηγήσαμε και συντονίσαμε τα συνεργεία.

Δώσανε την ψυχή τους και σήμερα δικαιολογημένα μπορούν να λένε υπερήφανα στα παιδιά τους, τους φίλους τους και τους μελλοντικούς πελάτες τους ήμουν και εγώ που κατασκεύασα το OLD CITY.

Προς τιμήν τους θα τηρήσω την υπόσχεσή μου για μαρμάρινη πλάκα που θα αναγράφει όλους τους εργολάβους. Αισθάνομαι όμως την υποχρέωση να ευχαριστήσω και τους Αλβανούς εργαζόμενους που έδωσαν και την ψυχή τους για το έργο και η βοήθεια τους ήταν σημαντική.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΑΓΓΕΛΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ